jestem mordercą

Seryjny morderca, dewiant, psychopata, manipulator - poeta, pisarz, wrażliwiec, ulubieniec mediów. W tak dwojaki sposób można opisać głównego bohatera nowej powieści Maxa Czornyja - "Jestem mordercą". Tym razem autor skupił się na historii najbardziej znanego oprawcy z Austrii. Jack Unterweger dał się poznać opinii publicznej dwa razy. Za pierwszym razem jako niespotykany talent literacki, który w momencie wydania swojej autobiograficznej powieści, siedział w więzieniu za morderstwo. Społeczeństwo poruszone jego historią dało mu szanse na wcześniejsze zakończenie wyroku. Za drugim razem, gdy zasiadł na ławie oskarżonych, celem procesu było udowodnienie, że jest winny jedenastu morderstw dokonanych na prostytutkach. W tym wypadku opinia publiczna nie była tak łaskawa i wydała na niego wyrok.

bez strachu

Adam Ragiel to najsłynniejszy polski balsamista, założyciel Polskiego Centrum Balsamacji i Tanatokosmetologii oraz wybitny technik sekcyjny. W książce Magdaleny Rigamonti "Bez strachu. Jak umiera człowiek" opowiada o swojej pracy, uchylając tym samym – dosłownie i w przenośni – wieka trumny. Pozwala nam wniknąć w rzeczywistość, która prawdopodobnie w większości z nas budzi lęk i niechęć. W wywiadzie-rzece Ragiel opowiada o tym, co dzieje się z ciałem człowieka po śmierci, objaśnia wszystkie procesy fizjologiczne zachodzące w organizmie, ale przede wszystkim mówi o czynnościach związanych z balsamacją zwłok i przygotowaniem zmarłego do pochówku.

cukry

"Cukry" Doroty Kotas to książka, której nie da się zaszufladkować. Autorka niepostrzeżenie przechodzi z narracji powieściowej w osobisty esej i płynnie przeplata biograficzne fakty z czystą kreacją. Kilkakrotnie rozbija też ramy opowieści, zwracając się bezpośrednio do czytelnika. Całość dodatkowo komplikuje fakt, że bohaterka "Cukrów" nazywa się Dorota Kotas i jest pisarką, przez co przy każdym zdaniu zastanawiamy się, czy opowiada autorka, czy może postać literacka, i jakie są między nimi relacje. Na poziomie zdarzeń "Cukry" to opowieść o kolejnych miejscach, w których autorka/bohaterka mieszkała na przestrzeni swojego życia. Wspomina swój rodzinny dom w Garwolinie, z którego chciała jak najszybciej uciec oraz trudne relacje z rodzicami. Barwnie i szczegółowo opisuje kolejne mieszkania w Warszawie, ekscentrycznych gospodarzy, współlokatorów i wszelkie zwierzęta domowe.

dom samobójców

W opuszczonym budynku na terenie elitarnej szkoły średniej Westmont, podczas nocnej zabawy zostaje zamordowanych dwoje nastolatków. O tę brutalną zbrodnię oskarżono jednego z nauczycieli Charlesa Gormana, po tym jak podczas śledztwa w jego domu znaleziono zapiski, w których szczegółowo opisał całą zbrodnię. To było rok temu - teraz rekonstruktor sądowy Rory Moore i jej partner - psycholog sądowy Lane Phillips próbują odkryć prawdę. Morderca nastolatków w chwili aresztowania próbował popełnić samobójstwo skacząc pod pociąg, a pozostali uczniowie, którzy brali udział w tej zabawie i przeżyli, wracają do opuszczonego domu i popełniają samobójstwa.

sny o pociagach

W 2012 roku jury Nagrody Pulitzera ostatecznie nie przyznało głównej nagrody w kategorii literatura. W gronie autorów, nad którymi "darto szaty", znalazł się między innymi Denis Johnson z książką "Sny o pociągach". Niemal dekadę później ukazało się polskie tłumaczenie powieści, wzbudzając zachwyt naszych rodzimych krytyków. "Sny o pociągach" to historia Roberta Grainiera – robotnika pracującego przy budowach mostów i linii kolejowych na amerykańsko-kanadyjskim pograniczu w pierwszej połowie XX wieku. Robert stara się odnaleźć w niełatwych czasach pionierów i radzić sobie z traumą po niezwykle tragicznych wydarzeniach, które zdeterminowały jego los.

wrzenie

Reportaż "Wrzenie. Francja na krawędzi" Anny Pamuły jest jak kocioł pełen różnorodnych składników, które zmieszane nierzadko kipią, a często silnie bulgoczą. Malowany przez autorkę obraz Francji ciągle nabiera nowych rys, w wielu miejscach zaczyna pękać, a na pewno nigdy już nie będzie gładki i elegancki. Pamuła uczy nas innej niż na kolorowych pocztówkach Francji. Kwestie kulturowe, społeczne czy religijne są tłem do pokazania, jak można pojmować tak ważną, jeśli nie najważniejszą dla Francuzów, wolność.